sosyomat.com

ayaklarım çok rahatsız şu anda. yerdeki bilgisayar kasasının üzerine uzatmış durumdayım kendilerini ve klavyem de kucağımda olduğundan -ve tabi yazının akışını kesmek istemediğimden- kendilerini inatla düzeltmemekteyim. sağ bacağım bükük olduğu için ve büyük bir bölümü kasa ve sandalye haricinde herhangi bir destek tarafından havada tutulmadığı için kramp tehlikesiyle başbaşa. ne kadar sürdürebileceğimi bilmiyorum, ama gidebildiği yere kadar tabi.

ikinci cümlemdeki betimlemeden de anlaşılacağı gibi, bilgisayar başındayım. önümde bir word dosyası açık durumda ve gözlerim de oraya dikilmiş halde, kelimeleri doğru yazıp yazmadığımı kontrol etmek için. ve de arada dönüp kurulmuş uzun cümlelerde başı kaçırmamak için geri dönmekte. yaz sıcağının bir bölümü tarafından rahatsız edilmekteyim, özellikle rahat olacağım diye gidip deri koltuk aldığım için koltukla temas halindeki bölgelerim bir hayli hararet içinde. ayağımı hissetmiyorum artık zaten, biraz sonra indirdiğimde fena halde karıncalanacak eminim; sonra da kan dolaşımımın sağlanması için kendisini yere vurduğumda gıdıklanacak, gecenin bir vakti kahkaha ile karışık inilti seslerimin duyulmaması için ağzımı kapatacağım. bardağımdaki su her cümle arası aldığım yudumlar nedeniye hızla azalmakta, yazı bittiğinde -ve ayağımın uyuşması geçtiğinde- mutfağa gidip bir bardak daha su almam gerekecek, yetmeyeceğini biliyorum çünkü. ah bir de almam gereken hapım var tabi, onun için de su lazım, bu yazı bittiğinde bardağımda su kalmamış olacak.

içeriden annemin seslerini duyuyorum. hala ayakta olduğunu bilmiyordum, kesin bana hapımı almam gerektiğini söylecek. evet alacağım zaten, almam gerektiğini biliyorum. ama annemin söylemesini istemiyorum işte, onun söylediği şeylerin tersini yapmak gibi bir his doğuyor içimde her seferinde. sırf bu yüzden daha önce ilaç içmediğim de olmuştu; dün içmedim mesela. sırf bir saat geciktim diye bir dünya tantana yapmıştı, ona inat dilimin altında tutup tükürdüm. bugün de güzel bir gün geçirdim tabi ama gece oldu ve yalnız olduğumda halüsinasyonlarım korkunçlaşmakta. az evvel duyduğum ve annemdir diye yorumladığım seslerin de ne olduğunu görüyorum şimdi, kapıda palyaço kıyafetleri giymiş yaratığımsı yüzlere sahip iki cüce durmakta, onlardan geliyordu herhalde. suyum bittiğine göre mutfağa gitmem gerekecek, yolda karşıma daha kötü şeyler çıkmaz umarım…

ah bacağım!

goliathdds   26 Ağustos 2007 03:15